TOPKAPI ŞİŞECAM İŞÇİLERİ DİRENİYOR

Topkapı’da bulunan Şişecam fabrikasında çalışan 420 işçi, 27 Aralık gününden beri fabrika işgali yaparak fabrikanın taşınmasına ve işten atılmaya karşı direniyor.

sisecam-direnis

İstanbul Topkapı’da bulunan Şişecam fabrikasında çalışan 420 işçi, 27 Aralık gününden beri fabrika işgali yaparak fabrikanın taşınmasına ve işten atılmaya karşı direniyor.

Fabrikanın Eskişehir’e taşınacak olmasıyla birlikte 27 Aralık günü üretimin patronlar tarafından durdurulmasının ardından Kristal-İş Sendikası’nda örgütlü işçiler, fabrikayı işgal ederek direnişe geçtiler. 5 gündür işçiler, fabrikayı terk etmiyorlar.

Emek.org.tr olarak, görüşmelerin sürdüğü ancak henüz bir yol katedilmediğini belirten işçilerin yanındaydık. Fabrika önünde kurulan çadırda ve fabrika içinde bekleyişlerini sürdüren işçiler, sonuç alana dek mücadele etmeye kararlılar. Direniş alanına geldiğimizde en çok dikkatimizi çeken şey fabrika giriş kapısında bulunan “Bu İşyerinin En Değerli Varlığı Çalışanlarıdır” levhasının patronun emriyle sökülerek yola atılmış olmasıydı. Bu, işçilere verilen değeri bir kez daha göstermekteydi. Ancak sınıf dayanışması büyüyor. İşçilerin aileleri, emek mücadelesi veren kurumlar Şişecam işçilerinin yanında saf tutuyorlar. Kristal İş’te örgütlü diğer Şişecam fabrikaları da ziyaretlerde bulunarak, üretimi yavaşlatarak Topkapı işçilerinin yanında olduklarını gösteriyorlar. Direnişteki son durumu Kristal-İş İşyeri Baştemsilcisi Sinan Uçara sorduk:       

– Hangi talepler ekseninde direnişe başladınız?

Sinan Uçar: Uzunca bir zamandır iki yıl kadardır fabrikanın taşınacağına dair söylentiler almaktaydık. Burada yıllarımızı, canımızı, kanımızı kısacası her şeyimizi verdiğimiz fabrikamızın taşınmasını istemiyorduk. Ancak Şişecam patronları, yaptıkları açıklama ile 31 Aralık’ta fabrikanın taşınacağını duyurdu. 27 Aralık günü üretimin patronlarca durdurulduğunu öğrendik ve böylece fabrikayı işgal etme kararı aldık. Biz bunların yaşanmasını istemezdik. İnsanların düzenlerinin bozulmamasını istedik. Bizler bu işe yıllarımızı verdik. Şişecam bize mecbur bizde Şişecam’a mecburuz. Çünkü yaşlarımız itibariyle başka da yapacağımız bir işimiz yok. Bizi sokağa atan Şişecam fabrikası 68 yılında bir fabrika iken bugün 7 fabrikası bulunuyor. Bunu bizler 1500 derce karşısında emek vererek, alınteri dökerek başardık ve bizleri sokağa atamazsınız diyoruz. Bu şirket,ortakları olan bir şirket. Ben Şişecam’a 18 yılımı verdim ve birçok yönetici ile çalışma fırsatı buldum. Onlar Şişecam’ın çalışanı oldukları kadar bizler de çalışanlarıyız. Mücadele olacaksa eğer onların bize sahip çıkması gerekirdi ama ilk darbeyi vuran onlar oldular. Bu da bizim içimizi acıtıyor açıkçası. Fabrikamızın kapandığı gün İş Kulesi’nde kokteyl verip eğlendiler, sanki bizim ölüm fermanımızı vermişler gibi eğlendiler. O gün buradan 150 arkadaş gittik ve orada tepkimizi de gösterdik. Direnişimiz 5 gündür şahlanarak, büyüyerek devam ediyor. Dün akşam da yılbaşını aşağı yukarı 3000 arkadaşımızla eşleri, dostları ve emek dostlarıyla hep birlikte fabrikada kutladık. Bu direniş devam edecek sonuç alınana kadar.

– Eyleme nasıl başladınız?

Sinan Uçar: Öncelikle ilk fırın kapandığında arkadaşlarımızda büyük üzüntü vardı. Tezgah başında ağlayan arkadaşlarımız bile vardı. Çünkü bu fabrikaya 2000 yılından sonra eleman alımı yapılmadı. Burada 420 arkadaşız ve bu fabrikanın her köşesinde hatıralarımız var. Bu duygudaşlık, direnişi de beraberinde getirdi. Üretimi durdurarak eyleme başlamadık, çünkü patronların emriyle üretimi durmuştu. Ve biz böylelikle direniş başladık. Biz iki yıldır bu tartışmaların olduğu halde üretimde hiçbir şekilde randımanı düşürmedik ve son güne kadar en iyi üretimi yaptık. Ayrıca bizim 45 yaşından sonra iş bulabilme imkanımız da yok ve direnmek zorundayız. Şirketmizden istediğmiz şu; “siz bizi mevcut haklarımızla üretim alanına götürün, biz yol parası, kira yardımı dahi istemiyoruz”. Umut ediyorum yetkililerle bir sonuç alırız, eğer bir sonuç alınmazsa da sonuç alasıya kadar burada kalacağız.

Yeni yıla biz üzüntü ile girdik, kahır ile girdik. Ama direnişle, azimle, kararlılıkla girdik. 2013 yılı umarım hem Topkapı işçisi adına, hem cam işçisi adına hem de Türkiye’de ezilen işçi sınıfı adına zaferle başlayacak diyorum. Bu inanç ve kararlılıkla mücadeleye devam edeceğiz.

Emek.org.tr / İstanbul

sisecam-direnis-1

İlgini çekebilecek diğer içerikler